Appendice:Coniugazioni/Latino/emancipo

Voce principale: emancipo.

Verbo di prima coniugazione
paradigma
ēmancipō, ēmancipās, ēmancipāvī, ēmancipātum, ēmancipāre
infinito presente perfetto futuro
attivo passivo attivo passivo attivo passivo
ēmancipāre ēmancipārī ēmancipāvisse ēmancipātum esse ēmancipātūrum esse ēmancipātum īrī
participio presente perfetto futuro
ēmancipans ēmancipātus ēmancipātūrus
gerundio nominativo genitivo dativo accusativo ablativo
corrisponde all'infinito presente ēmancipandī ēmancipandō ēmancipandum ēmancipandō
gerundivo ēmancipandus
supino ēmancipātum (ablativo: ēmancipātū)
indicativo singolare plurale
prima seconda terza prima seconda terza
attivo presente ēmancipō ēmancipās ēmancipat ēmancipāmus ēmancipātis ēmancipant
imperfetto ēmancipābam ēmancipābās ēmancipābat ēmancipābāmus ēmancipābātis ēmancipābant
futuro semplice ēmancipābō ēmancipābis ēmancipābit ēmancipābĭmus ēmancipābĭtis ēmancipābunt
perfetto ēmancipāvī ēmancipāvīstī ēmancipāvit ēmancipāvĭmus ēmancipāvīstis ēmancipāvērunt, ēmancipāvēre
piuccheperfetto ēmancipāvĕram ēmancipāvĕras ēmancipāvĕrat ēmancipāverāmus ēmancipāverātis ēmancipāvĕrant
futuro anteriore ēmancipāvĕrō ēmancipāvĕris ēmancipāvĕrit ēmancipāverĭmus ēmancipāverĭtis ēmancipāvĕrint
passivo presente ēmancipor ēmancipāris, ēmancipāre ēmancipātur ēmancipāmur ēmancipāmĭnī ēmancipantur
imperfetto ēmancipābar ēmancipābāris, ēmancipābāre ēmancipabātur ēmancipābāmur ēmancipābāmĭnī ēmancipābantur
futuro semplice ēmancipābor ēmancipābĕris, ēmancipābere ēmancipābĭtur ēmancipābĭmur ēmancipābimĭnī ēmancipābuntur
perfetto
piuccheperfetto
futuro anteriore
congiuntivo singolare plurale
prima seconda terza prima seconda terza
attivo presente ēmancipem ēmancipēs ēmancipet ēmancipēmus ēmancipētis ēmancipent
imperfetto ēmancipārem ēmancipārēs ēmancipāret ēmancipārēmus ēmancipārētis ēmancipārent
perfetto ēmancipāvĕrim ēmancipāvĕris ēmancipāvĕrit ēmancipāverĭmus ēmancipāverĭtis ēmancipāvĕrint
piuccheperfetto ēmancipāvissem ēmancipāvissēs ēmancipāvisset ēmancipāvissēmus ēmancipāvissētis ēmancipāvissent
passivo presente ēmanciper ēmancipēris, ēmancipēre ēmancipētur ēmancipēmur ēmancipēmĭnī ēmancipentur
imperfetto ēmancipārer ēmancipārēris, ēmancipārēre ēmancipārētur ēmancipārēmur ēmancipārēminī ēmancipārentur
perfetto
piuccheperfetto
imperativo singolare plurale
prima seconda terza prima seconda terza
attivo presente ēmancipā ēmancipāte
futuro ēmancipātō ēmancipātō ēmancipātōte ēmancipantō
passivo presente ēmancipāre ēmancipāminī
futuro ēmancipātor ēmancipātor ēmancipāminor ēmancipantor